நான் ஒரு அமெரிக்க நிறுவனத்தில் பணிபுரிகிறேன்.... விடுமுறைக்காக வந்திருந்த போது, ஒரு மணி நேரம் என் தந்தையுடன் வங்கியில் கழித்தேன். அவர் வங்கியில் கொஞ்சம் பணம் மாற்ற வேண்டியிருந்தது....

 









*பண்பாடு*

*--------------------*

நான் ஒரு அமெரிக்க நிறுவனத்தில் பணிபுரிகிறேன்....


விடுமுறைக்காக வந்திருந்த போது, ஒரு மணி நேரம் என் தந்தையுடன் வங்கியில் கழித்தேன். அவர் வங்கியில் கொஞ்சம் பணம் மாற்ற வேண்டியிருந்தது....


என்னால் அமைதியாக இருக்க முடியாமல், ஒரு அறிவுரையைக் கூற முற்பட்டேன்.... 


 "அப்பா, நீங்கள் ஏன் உங்கள் இணைய வங்கியை பயன்படுத்தக்கூடாது?" எனக் கேட்டேன்.... 


 "நான் ஏன் அதைச் செய்வேண்டும்?" என்று  தந்தைக் கேட்டார்....

 

"சரி, நீங்கள் பணமாற்றம் போன்ற விஷயங்களுக்கு இங்கே ஒரு மணிநேரம் செலவிட வேண்டியதில்லை.

உங்கள் ஷாப்பிங்கை ஆன்லைனில் கூட செய்யலாம். எல்லாம் மிகவும் எளிதாக இருக்கும்!" என்றேன்.... 


நெட் பேங்கிங் உலகில் அவரைக் கொண்டு சேர்ப்பதற்கு நான் மிகவும் உற்சாகமாக இருந்தேன்.... 


அவர் கேட்டார், "நான் அவ்வாறு செய்தால், நான் வீட்டை விட்டு வெளியேற வேண்டியதில்லை".... 


 "ஆம், ஆம்". நான் சொன்னேன். மளிகை சாமான்கள் கூட இப்போது வீட்டு வாசலில் எப்படி வாங்க முடியும் என்பதையும், அமேசான் போன்ற நிறுவனங்கள் நமக்கு தேவையான எல்லாவற்றையும் எவ்வாறு வழங்குகிறது என்பதையும் நான் அவரிடம் சொன்னேன்!.... 


*அவரது பதில் என்னை பேசவிடாமல் என் நாக்கை கட்டியது*.

அவர் கூறினார்:  நான் இன்று இந்த வங்கியில் நுழைந்ததிலிருந்து, எனது நான்கு நண்பர்களைச் சந்தித்தேன்.... 


இப்போது என்னை நன்கு அறிந்த ஊழியர்களுடன் சிறிது நேரம் உரையாடினேன்.... 


நான் தனியாக இருக்கிறேன் என்பது உனக்குத் தெரியும். இது தான் எனக்குத் தேவையான நிறுவனம்....


நான் தயாராகி வங்கிக்கு வர விரும்புகிறேன்.... 


எனக்கு போதுமான நேரம் இருக்கிறது, அது நான் விரும்பும் மனத் தொடர்பு மட்டுமல்ல.  நெருங்கியவர்களுடன் நேரடித் தொடர்பு....


இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு நான் நோய் வாய்ப்பட்டேன். நான் பழங்களை வாங்கும் கடை உரிமையாளர் என்னைப் பார்க்க வந்து என் படுக்கையில் உட்கார்ந்து என் நிலைக் கண்டு அழுதார்.... 


உன் அம்மா, தனது காலை நடைப் பயணத்தில் சில நாட்களுக்கு முன்பு கீழே விழுந்த போது, உள்ளூர் மளிகைக் கடைக்காரர் ஒருவர் தான் அவளைப் பார்த்தார். நான் வசிக்கும் இடத்தை அவர் அறிந்திருந்ததால், உடனடியாக அவரது காரில் நம் வீட்டிற்கு அழைத்து வந்தார்.... 


எல்லாம் ஆன்லைனில் மாறினால் எனக்கு அந்த "மனித" தொடர்பு இருக்குமா?.... 


எல்லாவற்றையும் எனக்கு வழங்குவதற்கும், நேரம் செலவழிக்கவும் எனது கணினியுடன் தொடர்பு கொள்ளும்படி என்னை ஏன் கட்டாயப்படுத்த வேண்டும்?.... 


நான் விற்பனையாளரை மட்டுமல்லாமல், நான் கையாளும் நபரையும் அறிய விரும்புகிறேன்....


இது உறவுகளின் பிணைப்புகளை உருவாக்குகிறது.... 


"இ சேவை நிறுவனங்கள்  இதையெல்லாம் வழங்குகிறதா?".... 


தொழில்நுட்பம் வாழ்க்கை  அல்ல.... 


மக்களுடன் நேரத்தை செலவிடுங்கள், சாதனங்களுடன்  வேண்டாம்.... 


அன்பு வியாபாரமல்ல, அது வாழ்க்கையின் அங்கம்.... 

வாழ்க்கையில் மாற்றங்கள் தேவை அதற்காக நட்பும் உறவும் தேவையற்றதாகாது

சிந்திப்போம்....




Comments

Popular posts from this blog

1378-ஆம் ஆண்டில், இந்தியாவின் ஒரு பகுதி பிரிந்து ஒரு இஸ்லாமிய நாடாக மாறியது — அதன் பெயர் ஈரான்.

The BRAVE Brahmin with a very Big Heart == The gentleman in the photo is Krishnamurthy Iyer ji - known as Kittu Mama.

சிறுகதை: *வெங்கட்ராமன் முடிவு சரியா தப்பா??* வெங்கட்ராமன் நன்கு படித்த பிராமண பையன். நல்ல வேலை. ஆள் பார்க்க மிக நன்றாக இருப்பான். வயது 38. ஆனால் திருமணத்திற்கு பிராமண பெண் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இன்னும் சரியாக அமையவில்லை. அவர்கள் குடும்பம் பழமையான பிராமண குடும்பம். வெங்கட்ராமன் வீட்டுக்கு வந்து அம்மா அப்பாவிடம் பேசினான். "அப்பா, எல்லாம் நல்லபடியா முடிஞ்சது அந்த ஆபீசுக்கு போய் அந்த பொண்ணோட பேசிட்டேன்...